R.I.P. Mama,
14-09-1961 / 08-07-2007:'(

Met ontzichtbare draden zijn wij met elkaar verbonden,
Ons losmaken daarvan was iets wat wij niet konden.
In je ogen las ik je andst, pijn en je verdriet,
Maar het overgaan dat wilde je niet!
Tot het bittere einde hield je vol, Wij hadden altijd lol.
Je keek waarschijnlijk boven en zag daar was geen gevaar.
Mam wij vinden jouw als mama fantastich!
En nu merken wij dat de draden niet breekbaar zijn, maar elastisch!
Je blijft voor ALTIJD bij ons, al is het op een andere manier.
Jij geeft ons via deze draden, na een moeilijke tijd...
Weer een leven met plezier!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Mama “tot straks”

Mama tot straks is wat ik tegen je zeg,
Want op dit moment ben je al onderweg.
Jij weet dat deze weg niet zo lang is,
En het is niet jij, maar ik die hier voor bang is.

Jij bent al heen gegaan, en dat maakt me een beetje boos,
Maar straks is ons volgend samen zijn geheel tijdloos.
Bij deze boosheid waren tevens wat verwarringen,
Waardoor sommige dingen anders dan ander gingen.

Maar straks kunnen we alles bijpraten,
Zoals we vroeger bij elkaar zaten.
Het zal nog wel even duren, volgens mij nog velen uren,
Eer dat wij samen van boven naar de nabestaanden kunnen turen.

Veilig zit jij nu al in het felle licht,
Maar voor dit licht knijp ik nu mijn ogen nog even dicht.
Ik heb nog een lange weg te gaan,
En weet dat jij in moeilijke tijden naast me zult staan.

“Tot straks”mama zei ik als ik weg ging, om dan later terug te komen,
Maar nu zeg ik dit in herinnering, en in mijn aller mooiste dromen.
Straks is niet tijds gebonden,
Straks is als ik je weer zie, en heb gevonden.

Mama “tot straks''